کوا درّه    کوا دره یا « آسیاب پیش» قدمتی همسان با کوا دارد.ظاهراً در ایام گذشته بعلت رودخانه ای بودن این منطقه تعدادی آسیاب آبی ویژه آرد محصولات کشاورزی چون گندم ، جو و ارزن وجود داشت به همین دلیل به آسیاب پیش  مشهور بوده  به مرور زمان به کوا دره تغییر نام یافت .کوا دره دو آبادی تقریباً کوچک بوده که یکی از آن دو به ویرانی کشید شد و آبادی دیگر با قریب ده خانوار هنوز پا بر جاست و رونقی در خور دارد  . چون در داخل دره « رود کوا» قرار دارد به کوا دره مشهور است و آب چشمه های کوا و غلامی از داخل آبادی عبور می کند .مردمان این آبادی به تعارفات گرم و مهمان نوازی در منطقه هزارجریب  شهره عام دارند غالب ایام سال در آنجا ساکنند و در آمد زندگی شان از راه کشاورزی و دامپروری  و زنبور داری تأمین میشود . جنگلهای تُنُک با درختان ممرز و توسکا  و اشجار دیگر، اطراف آن را فرا گرفته  و از دو طرف روستا ، رودخانه کوا و از دیگر سو رود غلامی تلاقی میشوند . قسمت شمالی آبادی بجز درختچه هایی که دارد پوشیده از سنگ و ماسه است و شیب بلندی  عکس چشم انداز روستا واقع است و خطر پرتاب و ریزش  سنگ وجود دارد.

   اما کوادره دیگر در پایین دست آن قرار داشت که قریب ربع قرنی است که روبه ویرانی رفته است و اهالی آن به بهشهر مهاجرت کردند . از مهمترین ویژگیهای این آبادی متروکه، وجود چند غار بزرگ از جمله غار مشهور دیوخانه است که در چند صد متری آبادی بر دامنه کوه سنگلاخی واقع است که عبور و مرور در آن مقدور نیست.