: پس از رشته کوههای جهان مورا و در قلب کوههای سر به فلک کشیده البرز ، حدّ فاصلِ استانهای مازندران و سمنان، به قصباتی بر مي خوريم که ریشه در تمدنِ کهنِ تاریخ دارد. سرزمینی کوهپایه ای و پر فراز و فرود. گاه سنگلاخ و کم عبور . با تابستانهائی خنک و زمستان هائی بسیار سرد و بهاری خوش رنگ و رو. با نسیم خوش و مه غروب . و پائیزی غمگین که خاطرات زمستان را زودی بازگو می کند و هشدارِ سرما و برف سنگین را به تمامی ساکنین اعلام میکند. 

     در انتهای شمال غربی و غرب کوه پابند و جنوب غربی کوه «خَرکشت» ،کوهِ کوا ،«اندرک» واقع است و روستای بزرگ کوا، در دامنه شمالی این قله  قرار دارد که قدیم  چند محلّه بوده  شامل  (صادق محلّه ، ملا محلّه، گَت مَحل خِل ، پیش محله ، سید محله ، دارغ محله و ...بوده  ). روستای کوا دارای دو مسجد و یک حسینیه بوده. چندي پيش سندي در منزل مرحوم كربلائي شيخ حسن قرباني در كوا يافت شد كه در آن نوشته شده بود بدين مضمون:كاتب الحقير حسن ابن نجف عشرستاقي در مدرسه كوا ، هزار و سيصد و پنج يعني حدود يكصد و سي سال پيش»  با اين سند معلوم شد قبل از مدرسه مرحوم آقا ،مدارس ديگر در سالهاي  دور در كوا وجود داشته كه از ساير مناطق  هزارجريب به آنجا براي تحصيل مي آمدند. و در زمان حیات مرحوم آقا شیخ احمد«ره» حوزه علمیه بسیار پر رونقی داشت که طلاب بسیاری از نقاط مازندران و گلستان به آنجا رهنمون می شدند . مدرسه سپاه دانشی در سال هزار و سيصد و چهل و سه  با سي دانش آموز دائر گردید.